कविता न जमते मला ..!!

Poems 2 Comments »

आज कल काही
सुचते मला
लिहले काही तर ते
रुचते मला


दर्द भरे लिहावे
तर माला तसे काही बोचते
हसवावे म्हणालो तर
ते हसू तुमच्या ओठी पोहचते


जाता करुण रस लिहाया
दारूण पराभव होतो
रौद्र कळते मला
लिहले तर आर्जव होतो


शृंगार लिहाया जाता
ते ही भंगार होते
बिभत्स मी टाळतो
लिहितो ते बिभत्सात जाते


व्याकरणाचा मजला
कसला गंध कळतो
मग सगळे सोडू मी
मुक्तछंदाकडे वळतो


कविता जमते मला
शब्द मी सांडतो
जे काही जमते
ते फक्त आपल्या लोकात मांडतो

– दीप
दिांक १९/११/२००९
Tags: , ,

रडा-रड !!

Poems No Comments »

मी उठायचो
ती बसायची
मी हसायचो
ती रुसायची

मी इंग्लिश ऐकायचो
ती मराठी गाणी ऐकायची
मी action पाहायचो
ती DDLJ मध्ये रमायची

मी perfume दिला तर
ती गजरा आन म्हणायची
गजरा हातात दिला तर
केसात माळ म्हणायची

माळता येत नाही म्हणालो की
माझ्यावर चिडायची
वैताग आहे नुसता म्हणालो कि
रड रड रडायची

रात्री मधेच उठून
ती चारोळीचा sms पाठवायची
आणि नेमका त्याच वेळेस
मला एकही ओळ नाही आठवायची

मी blank sms पाठवला कि
ती माझ्यावर जाम चिडायची
आणि मग दुसर्या दिवशी फोन न उचलून
मला दिवसभर पिडायची

त्या दिवशी मग मी
एकटा होऊन राहायचो
आली असेल तिची चारोळी
म्हणून सारखा फोन पाहायचो

दुसर्या दिवशी पहाटेच तिचा फोन
असे काही तरी घडायचे
चुकले रे माझे सख्या
असे म्हणून तिनेच परत रडायचे

अश्या रडा-रडीला
कारणांची कमी नसते
कोणत्या गोष्टीवरून होईल भांडण
याची कधी हमी नसते

— दीप

Tags: ,

मन माझे माकड !!

Poems 2 Comments »

मन माझे
माकड
भित्र्यांसमोर शूर
शुरांसमोर भेकड

मन माझे माकड
नाही टिकत एका जागी
असलो जरी हावरा
दाखवतो स्वतःला वैरागी

टोपी चढवतो जरीची
आणि हातात घेतो काठी
आहे मी मस्त कलंदर
फक्त हे दाखवण्यासाठी

सजवले स्वतःला कितीही
घेतले जरी राजकुमाराचे सोंग
सत्याच्या आरशासमोर
करता येईना ढोंग

भासवतो जसा बाहेरून
तसा आतून मी नाही
याचे शल्य काही केल्या
मनातून जात नाही

जगा बरोबर करितो
स्वतःची ही फसवणूक
सुख नाही मनाला
फक्त वरवरची हसवणूक

– दीप
०२/०२/२०१०

Tags: , ,

जीवनात ये ग राणी………..!

Poems 8 Comments »

ना मन तळ्यात रमत
न रमत मळ्यात
जीव माझा सखे अडकला
तुझ्या काळ्याभोर डोळ्यात

कधी मुकाट वाहत्या नदीत
कधी उनाड ओढ्यात
दिससी राणी तू मला
आकाशाच्या ग निळ्यात

मळयामंधी माझ्या
बहरली शेकडोनी फुले
वारा खोड काढीता ग त्यांची
मन माझे फुलासंगे डोले

मळयामंधी प्रत्येक फुलात राणी
चेहरा तुझा ग दिसतो
भान मग राहत कोणाला
आणि पाय चिखलात फसतो

गाईलाही मी आता
कशी आहे विचारितो
हातून चाबूक गळाला
बैलांना मी गोंजारीतो

काल बाजारात तुला परत पाहिली
भाळी शोभे चंद्रकोरी टिकली
काल कपाळावरून सटकली
निघाली तिथून सरळ काळजाला चिकटली

तुझ्यामुळे प्रिये आता
प्रत्येक ऋतू ग हिरवा
तूच नवसाने झालेला पाऊस
तूच शेतातला गारवा

जवळ ये ग तू आता
नको राहू दूर दूर
जवळ नसलीस तेंव्हा
उरी आठवणींचे काहूर

शेतात पिकवेल हिरे मोती
येवढा मनगटी माझ्या जोर
जीवनात ये ग राणी
कर जगणं हे थोर ..!

–दीप १५/०७/२००९

Tags: ,
Designed by NattyWP Wordpress Themes.
Images by desEXign.