!​​! ​वाळलेल्या झाडाची गोष्ट ​!!

Poems Add comments

tree1
काही दिवसांपूर्वी एक झाड पाहिलं
भर पावसाळयात वाळलेलं
सगळीकडे हिरवं हिरवं असतांना
आपली सगळी पान गाळलेल

विचार करत होतो
काय म्हणून अस याला बोचलं
असं काय जिव्हारी लागणारं असेल टोचल
की हे जगण्यावर असं रुसलं
सृष्टिचा उत्सव ऋतू सुरु असताना
हे त्याच्याकडे पाठ करून का बसलं ?

त्या झाडाखाली एक म्हातारी
भाजी विकत बसायची
सगळी बहरलेली झाड सोडून
ती या वाळलेल्या झाडाखालीच असायची

बहुधा तिला या झाडाबद्दल
मनोमन जिव्हाळा वाटायचा
त्याच्या वाळलेल्या खोडावरून हात फिरवताना
तिला जसा जवळचा नातलग भेटायचा

एकदा तिला भेटून बोललोच
म्हणाली, पोरा , आधी पासूनच इथेच बसायचे
वाळल, सुकलं, म्हणून सोडून दिल्यावर
कस वाटता तुला नाही रे कळायचं

दाट सावलीच होत आधी हे ही झाड
दिवंसोदिवस पडत होती याच्या पण सौंदर्यात वाढ
कुठून काय माहित एक जुईची वेल याच्या पायथ्याला उमलली
आधाराला म्हणून याच्या खोडाला बिलगली

दिवसा मागून दिवस जात होते
जुई जशी बहरत होती
फांद्याना मिठी मारून
कशी शेंड्याला लहरत होती

जुईच्या सुगंधाने
सगळं झाडच कसं मोहरलं होत
झाडाचा आधार घेता घेता
त्यांच प्रेम बहरलं होतं

एके दिवशी कोणी तरी
जुई मुळातूनच उपटलेली
जीव जात असताना
ती तशीच झाडाला लपेटलेली

उन-पावसापासून वाचवलेली जुई
झाडाच्या अंगा-खांद्यावर गेली
तिची पान-फूल गळतांना पाहून
झाडाची पण जगण्याची इच्छा मेली

अश्रू ढळावेत तसं मग
झाडानेही एक एक करून पान गाळल
अन पाहता पाहता एक दिवस
भर पावसाळ्यात झाड वाळल

~ दीप
२४/०७/२०१३





Your comment plzzz

Designed by NattyWP Wordpress Themes.
Images by desEXign.