मनातला पाऊस …!!!

Poems Add comments

असाच काल कंपनीच्या गाडीतून जात होतो
भूरभूर पाऊस नुकताच सुरु झालेला
ट्राफिक नेहमीपेक्षा जास्तच
नजर खिडकीतून बाहेर रोखलेली
शून्यात
गाडीमध्ये रेडीओवर नेहमीसारखाच गोंधळ
आणि अचानक गाणे बदलून
“सावन बरसे तरसे दिल
क्योंना घरसे निकले दिल ” चे
मनाला भिडणारे सूर ऐकू येतात
आणि मग ते हरिहरनचे सूर घेऊन जातात परत मागे
चालत्या गाडीला कोणीतरी रिवर्स गियर टाकावा
आणि सुसाट घेऊन जावे तुझ्या गावाला तसाच काही तरी
आणि उलगडावी तुझी प्रत्येक आठवण
वार्याने जशी पुस्तकची पाने आपोआप उलगडत जावी तशीच
बोटाला सुई मारावी आणि झरझर रक्त बाहेर यावे
असेच काही तरी गाण्याने केले होते
खूप दिवस धुळीने झाकाळलेली तुझ्या नावाची पाटी
एक दिवस पावसाने धुवून निघावी
आणि तुझा नाव लख्ख दिसावं असाच काही तरी
परत तीच काळजात धडधड
जिवंत असल्याचा पुरावा
म्हणूनच की काय निर्जीव झालेल्या मनाला
मातीचा दरवळलेला सुगंध ही जाणवू लागलेला

क्रमशः

~ दीप

===============================================

“मला पावसात भिजायला आवडतं रे “

म्हणणारी तू आठवतेस

पावसाने पान, फूल, सृष्टी बहरते

मग आपण का छत्रीखाली लपायचं रे

आणि मग हात पसारून पावसात जाणारी तू आठवतेस

पावसात भिजनारी तू

तुला पाहताना भान  हरवलेला मी

गाडीच्या खिडकीतून नकळत हात बाहेर काढतो

आणि हातावर पडणार्या पावसाच्या थेंबांनी

भानावर येतो

हा पाऊस असाच

दुष्काळ मिटवतो

बाहेरचा आणि माझ्या डोळ्यातला देखील

क्रमशः

~ दीप

=======================================================

” ही सगळी सृष्टी देवाचीच ना रे
मरगळ आलेल्या सृष्टीला
पावसाने स्वच्छ धुऊन तो लख्ख करतो
बोडख्या झालेल्या डोंगरावर
हिरवे पांघरून घालतो
संपत आलेले पाण्याचे साठे परत काठोकाठ भरतो
जमिनीखाली दडलेल्या बीजांना जीवन देतो
चैतन्याचे वारे सर्वत्र पसरवतो
तुझ्या सारख्या बुद्धीजीवाला हे पटणार नाही
पण कल्पना मस्त आहे ना
मानायला काय हरकत आहे “

असा मला पाऊस शिकवणारी
तू आठवतेस

मग ढग भरून यावेत
तसे मन दाटून येते
आणि सुरु होतो
टप टप पाऊस आसवांचा
आणि मी हि त्याला तसाच बरसू देतो

तुला पाऊस आवडायचा ना
म्हणून

— दीप

=========================================

श.. श..श पाऊस ऐक

तू जसं पावसाला ओळखतेस

तसं कोणी ओळखत नसावे बहुधा
पाऊस ऐकता पण येतो
हे ठाऊक नव्हते मला
तू पाऊस ऐकायचा शिकवलस
बघायचा शिकवलस
भिजायचं शिकवलस

तू गेलीस तेंव्हा
पावसावर खूप चिडलो होतो
पावसात जाऊन रडलो होतो
पावसावर बरसलो होतो
नको तो पाऊस
कोंडून घेतलं स्वतःला
पाऊस ऐकला नाही
पाऊस बघितला नाही
टाळता येईल तेवढा पाऊस टाळला
कोंडून स्वतःला
कसाबसा पावसाळा घालवला
आणि नंतर चेहऱ्यावर एक हसू फुटले
विचार केला
साला आपण पळून पळून पळणार कुठे
कारण हा हिवाळा पण तुझाच
आणि उन्हाळा ही 🙂

क्रमशः
~ दीप

Tags: ,


6 Responses to “मनातला पाऊस …!!!”

  1. Bhagyashree Says:

    Mastch na.. dusra bhag jast aawadla.. 🙂

  2. Sushama Says:

    hey kharach second part jast chaan aahe 🙂 sweet aahe 🙂

  3. Madhavi Says:

    khuuup mast….mala tar donhi bhag awdle….
    ‘sawan barse trase dil….’ …. ahhhaaaa….

  4. Pallavi Says:

    Khuuuuuuuup chaan ! Kiti chaan chaan upama dilyas tu pratyek goshti la. Lavakar ch milel tula ‘Pavasat bhijayala aavadanari Ti ” 🙂

  5. Madhavi Says:

    Manatla Paaus…
    khup chhan lihiles, majhya bhavnana hi algad ole keles… aikanarya paavsala bhetawun, majhya manaala hi bolke keles..
    (just gone thru ur blog, liked it, so commented.)

  6. sidharam karjole Says:

    kavita chhan ahet pavsasarkh bhijoon taktat!

Your comment plzzz

Designed by NattyWP Wordpress Themes.
Images by desEXign.