Deepak Ingle

पहिले तर त्यामध्ये काहीच नव्हते आणि
पहिले तर माझी जिंदगी त्या मध्ये साठलेली
एक जुनी जीन्स होती
पायाखाली येऊन येऊन तळव्याजवळ फाटलेली

एक तुझं रेखाचित्र होतं तुला आठवताना मी काढलेलं
कोणाली पटलं नसलं तरी
मला ते तंतोतंत तुझ्या सम भासणारं
मी डोळ्यात बघताच
माझ्याकडे पाहून हसणार
आणि एक हि दिवस विसर पडला तर
नाक मुरडून रुसणार
तू स्वतः कधी बोलली नसशील
येवढ ते चित्र मज सवे बोलायचं
येवढ मात्र नक्की की
त्याला पाहून छातीत काही तरी सलायचं

तू दिलेला पेन हि आज गेला
त्या पेनाने मी किती तरी कविता तुझ्यासाठी लिहिलेल्या
किंवा असं म्हण की त्या पेनाला पाहून मला त्या सुचलेल्या

त्या सोबत गेल तुझं ते एकुलतं एक पत्र
तू रात्री जागून लिहलेलं
तुझ्या प्रेमाने काठोकाठ भरलेलं
कित्येकदा माझ्या छातीला लागून निजलेलं
वाचताना नकळत अश्रूचा थेंब पडून थोडसं भिजलेलं

कधी हि चोरला जाणार नाही असा
तुझ्या आठवणींचा ठेवा मी डोळ्यात भरला आहे
काल आठवणींचे शरीर चोरीस गेले,
आत्मा मात्र जसाच्या तसा माझ्याकडे उरला आहे