Deepak Ingle

कविता न जमते मला ..!!

admin — Fri, 19 Feb 2010 04:15:43 +0000

आज कल काही
सुचते न मला
लिहले काही तर ते
रुचते न मला

दर्द भरे लिहावे
तर मनाला तसे काही न बोचते
हसवावे म्हणालो तर
ते हसू तुमच्या ओठी न पोहचते

जाता करुण रस लिहाया
दारूण पराभव होतो
रौद्र न कळते मला
लिहले तर आर्जव होतो

शृंगार लिहाया जाता
ते ही भंगार होते
बिभत्स मी टाळतो
लिहितो ते बिभत्सात जाते

व्याकरणाचा मजला
न कसला गंध कळतो
मग सगळे सोडून मी
मुक्तछंदाकडे वळतो

कविता न जमते मला
शब्द मी सांडतो
जे काही जमते
ते फक्त आपल्या लोकात मांडतो

– दीप
दिनांक १९/११/२००९

रडा-रड !!

admin — Fri, 19 Feb 2010 04:07:49 +0000

मी उठायचो
ती बसायची
मी हसायचो
ती रुसायची

मी इंग्लिश ऐकायचो
ती मराठी गाणी ऐकायची
मी action पाहायचो
ती DDLJ मध्ये रमायची

मी perfume दिला तर
ती गजरा आन म्हणायची
गजरा हातात दिला तर
केसात माळ म्हणायची

माळता येत नाही म्हणालो की
माझ्यावर चिडायची
वैताग आहे नुसता म्हणालो कि
रड रड रडायची

रात्री मधेच उठून
ती चारोळीचा sms पाठवायची
आणि नेमका त्याच वेळेस
मला एकही ओळ नाही आठवायची

मी blank sms पाठवला कि
ती माझ्यावर जाम चिडायची
आणि मग दुसर्या दिवशी फोन न उचलून
मला दिवसभर पिडायची

त्या दिवशी मग मी
एकटा होऊन राहायचो
आली असेल तिची चारोळी
म्हणून सारखा फोन पाहायचो

दुसर्या दिवशी पहाटेच तिचा फोन
असे काही तरी घडायचे
चुकले रे माझे सख्या
असे म्हणून तिनेच परत रडायचे

अश्या रडा-रडीला
कारणांची कमी नसते
कोणत्या गोष्टीवरून होईल भांडण
याची कधी हमी नसते

— दीप

मन माझे माकड !!

admin — Wed, 17 Feb 2010 10:35:54 +0000

मन माझे
माकड
भित्र्यांसमोर शूर
शुरांसमोर भेकड

मन माझे माकड
नाही टिकत एका जागी
असलो जरी हावरा
दाखवतो स्वतःला वैरागी

टोपी चढवतो जरीची
आणि हातात घेतो काठी
आहे मी मस्त कलंदर
फक्त हे दाखवण्यासाठी

सजवले स्वतःला कितीही
घेतले जरी राजकुमाराचे सोंग
सत्याच्या आरशासमोर
करता येईना ढोंग

भासवतो जसा बाहेरून
तसा आतून मी नाही
याचे शल्य काही केल्या
मनातून जात नाही

जगा बरोबर करितो
स्वतःची ही फसवणूक
सुख नाही मनाला
फक्त वरवरची हसवणूक

– दीप
०२/०२/२०१०

कधी तरी वाटत..

admin — Tue, 16 Feb 2010 14:39:44 +0000

जगण्यासाठी पैसे कमवता कमवता,
आता पैसे कमावण्यासाठीच जगायला लागलोय !
सुखांसाठी असतात पैसे विसरून,
पैश्यासाठी सुखं विकायला लागलोय…..!!

– दीप

अडीच पानाचे पत्र ..!!

admin — Tue, 22 Dec 2009 15:28:09 +0000

तुझं ते पत्र
जपलेलं
पाकिटाच्या आतल्या कप्यात
अलगद लपलेलं

आज तेच काढून पुन्हा एकदा पाहत होतो
अक्षर जरासी पुसट झाली होती
मनात ठळक कोरली असली तरी

आज ती पुसट झालेली अक्षर
गिरवत आहे
प्रत्येक अक्षर किती ग सुबक , नक्षीकामासारखे
देव स्वताच्या कलाकृतीला काय कमी पडू देणार होता

माझ्या ३ पानाच्या पत्राचं ते पत्रोत्तर
आणि ते लिहिताना माझी झालेली तारांबळ
प्रिय, प्राणप्रिय की श्वास झालेली अशी तू
काय लिहणार होतो मी पहिली ओळ
थोडं लिहले कि पान फाडायाचो

कसा लिहिणार होतो १ पानात
मनातलं सगळं काही
१२ पानाचे झालेलं ते पत्र
शेवटी काटून छाटून अडीच पानाचं केल
तरी धाकधूक होतीच मनात
काही राहिला तर नाही
कळेल का मला काय म्हणायचे आहे ते
काळजातल्या भावनांची xerox काढता आली असती तर किती बरे झाले असते

तुझ्या हातात पत्र देताना थरथरलेला हात
आजही तसाच थरथरत आहे
तुझी अक्षरे गिरवताना

तू पत्रोत्तर लिहावस
बाकी मला काहीच नको
असेच काही तरी मागितले होते मी देवाकडे

तुझ ते पत्रोत्तर
२ ओळींचं
किती सुटसुटीत
तशी तू नव्हतीच कधी गुंतागुंतीची
त्या दोन ओळी
माझ्या पत्राच्या उरलेल्या अर्ध्या पानात तू लिहलेल्या

दीप,
मला विसरून जा

पत्रोत्तर हवं, बाकी काही नको
ऐकला होता देवाने माझ
अर्धे पान कमी पडले अजून मला वाटते
माझ्या तीन पानात तीच ती आहे
हे अर्धे पान रिकामे पाहून
तिला पटले नसेल बहुधा

तरी ती अक्षरे गिरवत आहे
ते पत्र वाचत आहे सारखे
एकंच विचार येत आहे मनात
तू पूर्णविराम द्यायचे विसरलीस की….
तुला तो द्यायचा नव्हता

– दीप
दिनांक २२/१२/२००९

मी साचलेलं पाण्याचं डबकं, ती झुळझुळ पाणी …!

admin — Fri, 21 Aug 2009 08:04:56 +0000

काल मरून मी स्वर्गात गेलो
इंद्र नाराज होता, रंभा तर फारच चिडलेली
एकंदरीत चित्र चिंताग्रस्त
माझ्या कर्मकांडाची फ़ाईल स्वर्गात हि रखडलेली

इंद्र म्हणाला प्रेम करायचा प्रेम करायचा
म्हणून तू तिच्यावर किती रे प्रेम करायचा
तुला प्रेम वाटता वाटता
माझ्या प्रेमाचा स्टोक मलाच कमी पडायचा

ती तुझ्याकडे ढुंकून हि पाहत नसली तरी
तू तिच्यासाठी रात्रं-दिवस झुरायचास
तिने पायाने लवंडली तरी
प्रेमाची घागर तू परत काठोकाठ भरायचास

तिने तुझ्याकडे पाहिलं नसलं तरी
हि रंभा तुझ्या प्रेमाच दररोज live telecast पहायची
दयेलाही दया येईल असे तुझे प्रेम पाहून
हि रंभा ढसा ढसा रडायची

सौंदर्य नको अमरत्व नको
मी तुझ्या सारखा प्रेम करेल असा वरदान मागायची
शिका जरा त्याच्याकडून
असा वरून मलाच गाल फुगवून सांगायची

येवढ माझा नाव घेतला असतास तर
मी हि तुला पावलो असतो
तुझ्या प्रत्येक संकटात मदतीला
स्वताहून धावलो असतो

येऊ दे तिला वर एकदा
सरळ तिला नरकातच पाठवतो
बघतोच मग तिला
तू कसा नाही आठवतो

तसा म्हणताच बोललो
म्हणालो ती नरकात जाणार असेल
तर मलाही तिथेच पाठवशील
नरक हि मला तिथे स्वर्गाहून सुंदर भासेल

का म्हणून तिने
माझ्याकडे यायचं
तहानलेल्याने पाण्याकडे
का पाण्याने तहानालेल्याकडे जायचं ?

मी साधारण मनुष्य, ती रुपाची राणी
मी साचलेलं पाण्याचं डबकं, ती झुळझुळ पाणी
मी खोबरेल तेल, ती अत्तरदाणी
मी हिमेश चा ऊऊऊऊ, ती लताची गाणी
मी खुरटे केस, ती लांब सडक वेणी
मी आरे च दुध, ती शुध्द लोणी

असा बोलताच इंद्राने चक्क हात जोडले
सकाळच्या पहिल्या गाडीने परत पृथ्वीतलावर धाडले
म्हणाला माझ्या संसाराला आग लावायचा तुझं काही तरी कपट आहे
सांगून सुधारणार नाही असा तू कुत्र्याचा शेपूट आहे

तू साधारण असलास तरी
तरी तुझं प्रेम असाधारण आहे
तिन्ही जगावर मात करेल
असा तुझ्याकडे कारण आहे

–
दीप २१/०८/२००९

जीवनात ये ग राणी………..!

admin — Tue, 14 Jul 2009 18:50:29 +0000

ना मन तळ्यात रमत
न रमत मळ्यात
जीव माझा सखे अडकला
तुझ्या काळ्याभोर डोळ्यात

कधी मुकाट वाहत्या नदीत
कधी उनाड ओढ्यात
दिससी राणी तू मला
आकाशाच्या ग निळ्यात

मळयामंधी माझ्या
बहरली शेकडोनी फुले
वारा खोड काढीता ग त्यांची
मन माझे फुलासंगे डोले

मळयामंधी प्रत्येक फुलात राणी
चेहरा तुझा ग दिसतो
भान मग राहत कोणाला
आणि पाय चिखलात फसतो

गाईलाही मी आता
कशी आहे विचारितो
हातून चाबूक गळाला
बैलांना मी गोंजारीतो

काल बाजारात तुला परत पाहिली
भाळी शोभे चंद्रकोरी टिकली
काल कपाळावरून सटकली
निघाली तिथून सरळ काळजाला चिकटली

तुझ्यामुळे प्रिये आता
प्रत्येक ऋतू ग हिरवा
तूच नवसाने झालेला पाऊस
तूच शेतातला गारवा

जवळ ये ग तू आता
नको राहू दूर दूर
जवळ नसलीस तेंव्हा
उरी आठवणींचे काहूर

शेतात पिकवेल हिरे मोती
येवढा मनगटी माझ्या जोर
जीवनात ये ग राणी
कर जगणं हे थोर ..!

–दीप १५/०७/२००९

म्हणून त्या कविता मी परत वाचत नाही…!

admin — Fri, 12 Jun 2009 12:24:15 +0000

निजण्याआधी तुज्यावर कविता करायच्या
हे तर आता रोजचंच झालंय
आणि याची कितीही सवय झाली आहे असं म्हटलं
तरी प्रत्येक वेळेस लिहिताना मला भरून आलंय

मी कविता का लिहितो
हे मला खरंच कळत नाही
कारण जिच्यासाठी मी त्या लिहितो
तिच्यापर्यंत त्या कधीच पोहोचत नाही
आणि मनाची परत घालमेल नको
म्हणून मी ही त्या परत वाचत नाही

तुला खरं वाटणार नाही
पण माझ्या कवितेचा प्रत्येक शब्द माझं काळीज जाळतो
तू माझ्या शब्दाकडे नीट पाहिलंस
तर तुलाही कळेल की
माझा प्रत्येक शब्द मूक अश्रू ढाळतो

माझ्या या कविता
मला कधीही न सुटलेलं कोडं आहे
अफाट दुखः दाबलय मनात
कवितेतून बाहेर आलेलं हे फक्त थोडं आहे

आज वाटलं की अश्रूंच्या शाईनेच कविता लिहावी
तसेही डोळ्यातून ते आज काल आटता-आटत नाही
हे ऐकून अश्रूही आज बोलले
म्हणाले, मनात घुसमट होते म्हणून बाहेर येतो
तर आता तुला तेही पटत नाही

दीपक इंगळे
दिनांक : १०-०६-२००९

आठवणींची ब्रीफकेस

admin — Mon, 01 Jun 2009 14:19:35 +0000

काल घरातून माझी जुनी ब्रीफकेस गेली
चोर हि पाहून वरमला असेल
म्हणत असेल आज दरीद्राच्या घरात चोरी झाली

पहिले तर त्यामध्ये काहीच नव्हते आणि
पहिले तर माझी जिंदगी त्या मध्ये साठलेली
एक जुनी जीन्स होती
पायाखाली येऊन येऊन तळव्याजवळ फाटलेली

एक तुझं रेखाचित्र होतं तुला आठवताना मी काढलेलं
कोणाली पटलं नसलं तरी
मला ते तंतोतंत तुझ्या सम भासणारं
मी डोळ्यात बघताच
माझ्याकडे पाहून हसणार
आणि एक हि दिवस विसर पडला तर
नाक मुरडून रुसणार
तू स्वतः कधी बोलली नसशील
येवढ ते चित्र मज सवे बोलायचं
येवढ मात्र नक्की की
त्याला पाहून छातीत काही तरी सलायचं

तू दिलेला पेन हि आज गेला
त्या पेनाने मी किती तरी कविता तुझ्यासाठी लिहिलेल्या
किंवा असं म्हण की त्या पेनाला पाहून मला त्या सुचलेल्या

त्या सोबत गेल तुझं ते एकुलतं एक पत्र
तू रात्री जागून लिहलेलं
तुझ्या प्रेमाने काठोकाठ भरलेलं
कित्येकदा माझ्या छातीला लागून निजलेलं
वाचताना नकळत अश्रूचा थेंब पडून थोडसं भिजलेलं

कधी हि चोरला जाणार नाही असा
तुझ्या आठवणींचा ठेवा मी डोळ्यात भरला आहे
काल आठवणींचे शरीर चोरीस गेले,
आत्मा मात्र जसाच्या तसा माझ्याकडे उरला आहे

– दीपक इंगळे २६/०५/२००९

लक्षात राहील असा वाटलं नव्हत

admin — Mon, 01 Jun 2009 14:02:33 +0000

खूप बोललो असेल तुझ्यासोबत
सोबत हसलो पण असु खूप
बोलताना तुझ्या हळूवार मिटणार्‍या पापण्या
लक्षात राहील असा वाटलं नव्हत

कारण नसताना भांडायचं
समजवला नाही की चिडायाचा
डोळ्यासमोर येऊन कानामागे गेलेली केसांची बट
लक्षात राहील असा वाटलं नव्हत

कधी उगीच काही तरी चित्र काढायचो
कधी तुझ्यासाठी काही तरी लिहायचो
लिहून फाडून टाकलेल्या कविता
जशयाच्या तश्या लक्षात राहतील असा वाटला नव्हत

–दीपक इंगळे