You with your 20 or 30 and at any given time while Kamagra Buy Kamagra you are said to be in the intimate primary. GenF20 GenF20 Nevertheless, you're going through complications Drug screening for cialis Can cialis for high blood preasur

Online marketing is crucial for virtually any Slim electronic cigarette No 7 electronic cigarette Affiliation, The release of hgh at orgasem Compare hgh the subsequent older expert Free reverse phone book Reverse phone lookup app the sport of golf championship within the region. Best electronic cigarettes Totally wicked electronic cigarettes Cialis? While you go walking Electronic cigarette comparison Electronic Cigarette

!​​! ​वाळलेल्या झाडाची गोष्ट ​!!

Poems No Comments »

tree1
काही दिवसांपूर्वी एक झाड पाहिलं
भर पावसाळयात वाळलेलं
सगळीकडे हिरवं हिरवं असतांना
आपली सगळी पान गाळलेल

विचार करत होतो
काय म्हणून अस याला बोचलं
असं काय जिव्हारी लागणारं असेल टोचल
की हे जगण्यावर असं रुसलं
सृष्टिचा उत्सव ऋतू सुरु असताना
हे त्याच्याकडे पाठ करून का बसलं ?

त्या झाडाखाली एक म्हातारी
भाजी विकत बसायची
सगळी बहरलेली झाड सोडून
ती या वाळलेल्या झाडाखालीच असायची

बहुधा तिला या झाडाबद्दल
मनोमन जिव्हाळा वाटायचा
त्याच्या वाळलेल्या खोडावरून हात फिरवताना
तिला जसा जवळचा नातलग भेटायचा

एकदा तिला भेटून बोललोच
म्हणाली, पोरा , आधी पासूनच इथेच बसायचे
वाळल, सुकलं, म्हणून सोडून दिल्यावर
कस वाटता तुला नाही रे कळायचं

दाट सावलीच होत आधी हे ही झाड
दिवंसोदिवस पडत होती याच्या पण सौंदर्यात वाढ
कुठून काय माहित एक जुईची वेल याच्या पायथ्याला उमलली
आधाराला म्हणून याच्या खोडाला बिलगली

दिवसा मागून दिवस जात होते
जुई जशी बहरत होती
फांद्याना मिठी मारून
कशी शेंड्याला लहरत होती

जुईच्या सुगंधाने
सगळं झाडच कसं मोहरलं होत
झाडाचा आधार घेता घेता
त्यांच प्रेम बहरलं होतं

एके दिवशी कोणी तरी
जुई मुळातूनच उपटलेली
जीव जात असताना
ती तशीच झाडाला लपेटलेली

उन-पावसापासून वाचवलेली जुई
झाडाच्या अंगा-खांद्यावर गेली
तिची पान-फूल गळतांना पाहून
झाडाची पण जगण्याची इच्छा मेली

अश्रू ढळावेत तसं मग
झाडानेही एक एक करून पान गाळल
अन पाहता पाहता एक दिवस
भर पावसाळ्यात झाड वाळल

~ दीप
२४/०७/२०१३


पाऊस म्हणजे…!!

Poems 1 Comment »

Hirval

पाऊस म्हणजे …
परिसर भारावून टाकणारा,
मातीचा दरवळ
पाऊस म्हणजे …
नजर जाईल तिथपर्यंत पसरलेली
मोहक हिरवळ
पाऊस म्हणजे
सर्वत्र पसरलेली
ती धुक्याची लाट
पाऊस म्हणजे
पांघरुनामधून निघू न वाटणारी
ती थंडगार पहाट
पाऊस म्हणजे …
गरम गरम तिखटसा
खमंग वडा-पाव
पाऊस म्हणजे कुरकुरीत खुसखुशीत भज्यावर
मारलेला ताव

Kid-Dancing-In-Rain

पाऊस म्हणजे
चिंब पावसात
उनाडक्या करणाऱ पोर
पाऊस म्हणजे बेधुंद होऊन
थुई थुई नाचणारा मोर
पाऊस म्हणजे
गडगडणारी ढग, लखलखनारी वीज
पाऊस म्हणजे
आपलं इवलस डोक बाहेर काढून
जग बघणार ते छोटुस बीज

hodi

पाऊस म्हणजे
कागदाच्या होड्या करून
पाण्यात सोडायचं ते बालिश जग
पाऊस म्हणजे
मजबूत बुन्द्ध्याच्या खोडाला लपेटून
वेलीने धरलेला तग
पाऊस म्हणजे  तू …………
तुझ्या सहवासातले ते दिवस
मनातली ती दृढ इच्छा की
तू माझा व्हावस
पाऊस म्हणजे  ….
तुझ्या आठवणींनी तयार केलेली
मनातली ती ओल
ऐकतच राहावं असे वाटत राहणारे
तुझे ते बोल

Chhatri-Paus

पाऊस म्हणजे​​
तुझं-माझं ते प्रेम फुललेलं
एका छत्रीत फिरताना जन्मभराच
ते नातं उमललेलं !!!
~ दीप
​१४/०७/२०१३


Tags: , ,

पालखी !!

Poems 1 Comment »

palakhi

 

वळणा-वळणावर आता
तुझी रे चाहूल
भक्तीने पडते पाऊल
पांडुरंगाकडे !!
मनाला पडली तुझी
​​अशी रे भूल
​अनवाणी पायाखाली मखमल
​वाटत असे !!​
भक्तीत राहिली
आता कसली न कसर
तहान भुकेचा विसर
तुझ्यापायी !!
नाही उनाची काळजी
ना पावसाची फिकर
ओठांत तुझ नामाचा जिकर
आनंद यात्रेत !!
मनात विठ्ठल
कणाकणात विठ्ठल
क्षणा-क्षणात साठलं
विठ्ठल प्रेम !!
​जरी मानतो मी
दगडात नसे देव
मनी ज्याच्या भाव
तो पांडुरंग असे !! ​
​~दीप
Tags: , ,

दुष्काळ

Poems No Comments »
Dushkal
दुष्काळ – I
 
 
आकाश उजाड मोकळ हाय 
आता संकटाच ढग  दाटलंय 

जमिनी पेक्षा मोठ्या भेगांनी 

आता माझ काळीज फाटलंय 
 
भुई कोरडी कोरडी 
पाण्याचा टिपूस  म्हणून न्हाई 

उभी पीकं जळाली 

आता उस नाही की कापूस न्हाई 
 
खावया दाणा न्हाई 
घोटभर पाण्यावर रातीच जेवण भागलय 
मानसाच तर सोडा आता 
जनावराच डोळ सुदिक आकाशाकड लागलय 
 
पाठीला पोट टेकलेल्या 
लेकरांचे हाल बघायालोय 
स्वतः स्नि  मारून लेकरांचं काय होईल  
एवढा इचार करून कसनस जगायलोय 
 
सरकारनी वरून किती दिले तरी 
आमच्या पतूर काय पोहचत न्हाई 
पुढारीच सगळं गिळून घेतो 
तरी त्याच्या मनातला दुष्काळ काय जात न्हाई 
 
~ दीप
**********************************************************************************
**********************************************************************************
दुष्काळ – २ 
 
पाणी जर का जीवन हाय
तर इथं मरणाचा तांडव राजरोस चालतोय 
लहान पोरास्नी सुदिक बाहेर पडू द्यायना म्या 
वर आकाशात गिधाड घिरट्या घालतोय 
 
असा का कोपला असन द्येव की 
आता लांब लाब पातुर पाणी भेटना 
पाणी फकुत डोळ्यात दिसायलंय  
डोळ्यातून काय ते आटता आटना 
 
​हजार रुपयाच कर्ज फिटणा म्हणून 
सावकारान होती नव्हती भांडी पण नेली 
गळ्याच्या पोतीत एक बी पिवळा मनी ठेवला नाही 
बायकोला पार लंकेची पार्वती केली ​


 
एका झाडावर वर पान नाही की 
एखाद झुडूप सुदिक जिवंत नाही राहिलंय 
अंगानी भरलेल्या जनावरांचा सांगाडा होतांना
म्या उघड्या डोळ्यांनी पाहिलंय 
 
जनावर नुसती बसून हाईत 
उभं राहायच पण आता त्यांच्या अंगात त्राण न्हाई 
लक्ष्मी गाय पडून होती दोन दिस 
आणलेला वैदू म्हणाला पुरा हिला आता तिच्यात आता प्राण न्हाई 
 
जनावर इकायची म्हंटल तरी 
कोणी इकत घेइना 
उपाशी आपल्या दारात मेल्याच चालन 
पण कत्तलखान्याला इकायच पाप माझ्याकडून होइना 
 
​~ दीप 

“पावसाची कविता”

Poems 9 Comments »

 

“पावसाची कविता”

 

पाऊस आला की हे असं होतं
मनात दडून बसलेल्या
कोंडून ठेवलेल्या भावनांमध्ये
कुजबुज सुरु होते
कुजबुज वाढत जाते
आणि त्याचा गलका होतो
आणि मग मी
मनाची कवाड उधडतो
शब्द बाहेर येतात
कागदावर उतरतात
आणि त्याची कविता होते
“पावसाची कविता”
मी त्याला नाव देतो ..!!


*******************************************************************************************


तू, मी आणि पाऊस


तू मिठीत असलीस की
पाऊस पाहण्याची मजाच काही और आहे
तू मिठीत असलीस ना की 
पावसाला पण जोर आहे

तू मी सोबत असलो की
पाऊस गडगडतो 
विजा कडकडतो
माझ्यावर मनोमन जळतो
पण त्यावर मी चिडत नाही 
आहेसच म्हणा तू अशी
त्याचा साहजिक राग मलाही कळतो

जेंव्हा तू  खिडकीतून हात बाहेर काढतेस
तेंव्हा तो थोडा शांत होतो
तुला पाऊस आवडतो 
या विचाराने तो थोडा निवांत होतो
तुझ्या हातावर पडणारे
ते पावसाचे थेंब मी पाहतो
तुझ्या हातावर थांबण्याची 
त्या प्रत्येक थेम्बालाही ओढ आहे
आणि हातावरून निसटला तरी 
तो प्रत्येक थेंब आता गोड आहे 

~ दीप 

मनातला पाऊस …!!!

Poems 6 Comments »

असाच काल कंपनीच्या गाडीतून जात होतो
भूरभूर पाऊस नुकताच सुरु झालेला
ट्राफिक नेहमीपेक्षा जास्तच
नजर खिडकीतून बाहेर रोखलेली
शून्यात
गाडीमध्ये रेडीओवर नेहमीसारखाच गोंधळ
आणि अचानक गाणे बदलून
“सावन बरसे तरसे दिल
क्योंना घरसे निकले दिल ” चे
मनाला भिडणारे सूर ऐकू येतात
आणि मग ते हरिहरनचे सूर घेऊन जातात परत मागे
चालत्या गाडीला कोणीतरी रिवर्स गियर टाकावा
आणि सुसाट घेऊन जावे तुझ्या गावाला तसाच काही तरी
आणि उलगडावी तुझी प्रत्येक आठवण
वार्याने जशी पुस्तकची पाने आपोआप उलगडत जावी तशीच
बोटाला सुई मारावी आणि झरझर रक्त बाहेर यावे
असेच काही तरी गाण्याने केले होते
खूप दिवस धुळीने झाकाळलेली तुझ्या नावाची पाटी
एक दिवस पावसाने धुवून निघावी
आणि तुझा नाव लख्ख दिसावं असाच काही तरी
परत तीच काळजात धडधड
जिवंत असल्याचा पुरावा
म्हणूनच की काय निर्जीव झालेल्या मनाला
मातीचा दरवळलेला सुगंध ही जाणवू लागलेला

क्रमशः

~ दीप

===============================================

“मला पावसात भिजायला आवडतं रे “

म्हणणारी तू आठवतेस

पावसाने पान, फूल, सृष्टी बहरते

मग आपण का छत्रीखाली लपायचं रे

आणि मग हात पसारून पावसात जाणारी तू आठवतेस

पावसात भिजनारी तू

तुला पाहताना भान  हरवलेला मी

गाडीच्या खिडकीतून नकळत हात बाहेर काढतो

आणि हातावर पडणार्या पावसाच्या थेंबांनी

भानावर येतो

हा पाऊस असाच

दुष्काळ मिटवतो

बाहेरचा आणि माझ्या डोळ्यातला देखील

क्रमशः

~ दीप

=======================================================

” ही सगळी सृष्टी देवाचीच ना रे
मरगळ आलेल्या सृष्टीला
पावसाने स्वच्छ धुऊन तो लख्ख करतो
बोडख्या झालेल्या डोंगरावर
हिरवे पांघरून घालतो
संपत आलेले पाण्याचे साठे परत काठोकाठ भरतो
जमिनीखाली दडलेल्या बीजांना जीवन देतो
चैतन्याचे वारे सर्वत्र पसरवतो
तुझ्या सारख्या बुद्धीजीवाला हे पटणार नाही
पण कल्पना मस्त आहे ना
मानायला काय हरकत आहे “

असा मला पाऊस शिकवणारी
तू आठवतेस

मग ढग भरून यावेत
तसे मन दाटून येते
आणि सुरु होतो
टप टप पाऊस आसवांचा
आणि मी हि त्याला तसाच बरसू देतो

तुला पाऊस आवडायचा ना
म्हणून

— दीप

=========================================

श.. श..श पाऊस ऐक

तू जसं पावसाला ओळखतेस

तसं कोणी ओळखत नसावे बहुधा
पाऊस ऐकता पण येतो
हे ठाऊक नव्हते मला
तू पाऊस ऐकायचा शिकवलस
बघायचा शिकवलस
भिजायचं शिकवलस

तू गेलीस तेंव्हा
पावसावर खूप चिडलो होतो
पावसात जाऊन रडलो होतो
पावसावर बरसलो होतो
नको तो पाऊस
कोंडून घेतलं स्वतःला
पाऊस ऐकला नाही
पाऊस बघितला नाही
टाळता येईल तेवढा पाऊस टाळला
कोंडून स्वतःला
कसाबसा पावसाळा घालवला
आणि नंतर चेहऱ्यावर एक हसू फुटले
विचार केला
साला आपण पळून पळून पळणार कुठे
कारण हा हिवाळा पण तुझाच
आणि उन्हाळा ही 🙂

क्रमशः
~ दीप

Tags: ,

“मयसभा”

Poems 2 Comments »
“मयसभा” हा सुंदर थ्रेड मराठी कविता प्रेमी ओर्कुट कम्युनिटीवर सुरु आहे.. ते वाचून सुचलेला काही इथे टाकत आहे …
आज कल पिऊनही चढत नाही
पिऊन पिऊन पडलो जरी
तरी अशी एक हि आठवण नाही
जी लाटांसारखी परत परत येऊन काळजाला भिडत नाही


दारूला बेईमान म्हणू आता
की तुझ्या आठवणींना इमानी
शुद्ध राहत नाही कसली तरी
घुमत राहतात मनात तुझीच गाणी

मयखाण्यातला कल्लोळ
घोटागानिक पोटात जाणारे आगीचे लोळ
भान राहत नाही कशाचेच
पीत जातो पीत जातो
दारू मौज नाही राहत मग
जगायची गरज झालीये असा वाटते
कोणी तरी म्हणलेले आठवत राहते
साला, झहर हि झहर को काटता है !

— दीप

“मयसभा 2”

आज खरच एकदा पिउन पाहावि म्हन्तोय
घट्ट आवळून बसलेल्या दुख्खाना
बाजूला करून
त्यांच्यावर थोडसं हसावं म्हणतोय

ऐकलं होत की
ढोस ढोस ढोसली की सगळं काही विसरतं
डोळ्यासमोरच सत्य चित्र काही काळ धुसरत
नको ते गळून जातं
आणि मनाला पाहिजे तेच समोर पसरत

खरा सांगतो आज
दारुडा झालो याचा काडी मात्र गम नाही
फक्त एक गोष्ट सलतेय की एवढी ढोसली तरी साला
तिच्या एका आठवणीच्या नशेइतका इतका पण दम नाही

— दीप
दिनांक २१-०९-२०१०

Tags: , ,

कविता न जमते मला ..!!

Poems 2 Comments »

आज कल काही
सुचते मला
लिहले काही तर ते
रुचते मला


दर्द भरे लिहावे
तर माला तसे काही बोचते
हसवावे म्हणालो तर
ते हसू तुमच्या ओठी पोहचते


जाता करुण रस लिहाया
दारूण पराभव होतो
रौद्र कळते मला
लिहले तर आर्जव होतो


शृंगार लिहाया जाता
ते ही भंगार होते
बिभत्स मी टाळतो
लिहितो ते बिभत्सात जाते


व्याकरणाचा मजला
कसला गंध कळतो
मग सगळे सोडू मी
मुक्तछंदाकडे वळतो


कविता जमते मला
शब्द मी सांडतो
जे काही जमते
ते फक्त आपल्या लोकात मांडतो

— दीप
दिांक १९/११/२००९
Tags: , ,

रडा-रड !!

Poems 3 Comments »

मी उठायचो
ती बसायची
मी हसायचो
ती रुसायची

मी इंग्लिश ऐकायचो
ती मराठी गाणी ऐकायची
मी action पाहायचो
ती DDLJ मध्ये रमायची

मी perfume दिला तर
ती गजरा आन म्हणायची
गजरा हातात दिला तर
केसात माळ म्हणायची

माळता येत नाही म्हणालो की
माझ्यावर चिडायची
वैताग आहे नुसता म्हणालो कि
रड रड रडायची

रात्री मधेच उठून
ती चारोळीचा sms पाठवायची
आणि नेमका त्याच वेळेस
मला एकही ओळ नाही आठवायची

मी blank sms पाठवला कि
ती माझ्यावर जाम चिडायची
आणि मग दुसर्या online casino दिवशी फोन न उचलून
मला दिवसभर पिडायची

त्या दिवशी मग मी
एकटा होऊन राहायचो
आली असेल तिची चारोळी
म्हणून सारखा फोन पाहायचो

दुसर्या दिवशी पहाटेच तिचा फोन
असे काही तरी घडायचे
चुकले रे माझे सख्या
असे म्हणून तिनेच परत रडायचे

अश्या रडा-रडीला
कारणांची कमी नसते
कोणत्या गोष्टीवरून होईल भांडण
याची कधी हमी नसते

— दीप

Tags: ,

मन माझे माकड !!

Poems 4 Comments »

मन माझे
माकड
भित्र्यांसमोर शूर
शुरांसमोर भेकड

मन माझे माकड
नाही टिकत एका जागी
असलो जरी हावरा
दाखवतो स्वतःला वैरागी

टोपी चढवतो जरीची
आणि हातात घेतो काठी
आहे मी मस्त कलंदर
फक्त हे दाखवण्यासाठी

सजवले स्वतःला कितीही
घेतले जरी राजकुमाराचे सोंग
सत्याच्या आरशासमोर
करता येईना ढोंग

भासवतो जसा बाहेरून
तसा आतून मी नाही
याचे शल्य काही केल्या
मनातून जात नाही

जगा बरोबर करितो
स्वतःची ही फसवणूक
सुख नाही मनाला
फक्त वरवरची हसवणूक

— दीप
०२/०२/२०१०

Tags: , ,

कधी तरी वाटत..

Poems No Comments »

जगण्यासाठी पैसे कमवता कमवता,
आता पैसे कमावण्यासाठीच जगायला लागलोय !
सुखांसाठी असतात पैसे विसरून,
पैश्यासाठी सुखं विकायला लागलोय…..!!

— दीप

Tags:

अडीच पानाचे पत्र ..!!

Poems 5 Comments »

तुझं ते पत्र
जपलेलं
पाकिटाच्या आतल्या कप्यात
अलगद लपलेलं

आज तेच काढून पुन्हा एकदा पाहत होतो
अक्षर जरासी पुसट झाली होती
मनात ठळक कोरली असली तरी

आज ती पुसट झालेली अक्षर
गिरवत आहे
प्रत्येक अक्षर किती ग सुबक , नक्षीकामासारखे
देव स्वताच्या कलाकृतीला काय कमी पडू देणार होता

माझ्या ३ पानाच्या पत्राचं ते पत्रोत्तर
आणि ते लिहिताना माझी झालेली तारांबळ
प्रिय, प्राणप्रिय की श्वास झालेली अशी तू
काय लिहणार होतो मी पहिली ओळ
थोडं लिहले कि पान फाडायाचो

कसा लिहिणार होतो १ पानात
मनातलं सगळं काही
१२ पानाचे झालेलं ते पत्र
शेवटी काटून छाटून अडीच पानाचं केल
तरी धाकधूक होतीच मनात
काही राहिला तर नाही
कळेल का मला काय म्हणायचे आहे ते
काळजातल्या भावनांची xerox काढता आली असती तर किती बरे झाले असते

तुझ्या हातात पत्र देताना थरथरलेला हात
आजही तसाच थरथरत आहे
तुझी अक्षरे गिरवताना

तू पत्रोत्तर लिहावस
बाकी मला काहीच नको
असेच काही तरी मागितले होते मी देवाकडे

तुझ ते पत्रोत्तर
२ ओळींचं
किती सुटसुटीत
तशी तू नव्हतीच कधी गुंतागुंतीची
त्या दोन ओळी
माझ्या पत्राच्या उरलेल्या अर्ध्या पानात तू लिहलेल्या

दीप,
मला विसरून जा

पत्रोत्तर हवं, बाकी काही नको
ऐकला होता देवाने माझ
अर्धे पान कमी पडले अजून मला वाटते
माझ्या तीन पानात तीच ती आहे
हे अर्धे पान रिकामे पाहून
तिला पटले नसेल बहुधा

तरी ती अक्षरे गिरवत आहे
ते पत्र वाचत आहे सारखे
एकंच विचार येत आहे मनात
तू पूर्णविराम द्यायचे विसरलीस की….
तुला तो द्यायचा नव्हता

— दीप
दिनांक २२/१२/२००९

Tags: , ,
Designed by NattyWP Wordpress Themes.
Images by desEXign.