iPhone Developer

General No Comments »

Promised mama that will work with him on iPhone.. Hope I will live with his expectations..!

Has to build myself for commitment, focus and lotz of creativity.

Dance Deepak Dance..!

General No Comments »

SEARS ZEST celebration is scheduled on 28th April 2012. Dance competition… so Shaking my legs on Pungi baja ke song.. dance make me feel that i am so weightless like a feather..!! :)

Married Man

General No Comments »

Yes I am married man now… hope everything is for betterment :)

They says I have to behave like a very matured person now… let me google how they live like look like :)

Almost 2 months … didn’t go to cinema hall..  :)

Quit Facebook..!

Not quitting writing poems for sure..!

Deep

मनातला पाऊस …!!!

Poems 5 Comments »

असाच काल कंपनीच्या गाडीतून जात होतो
भूरभूर पाऊस नुकताच सुरु झालेला
ट्राफिक नेहमीपेक्षा जास्तच
नजर खिडकीतून बाहेर रोखलेली
शून्यात
गाडीमध्ये रेडीओवर नेहमीसारखाच गोंधळ
आणि अचानक गाणे बदलून
“सावन बरसे तरसे दिल
क्योंना घरसे निकले दिल ” चे
मनाला भिडणारे सूर ऐकू येतात
आणि मग ते हरिहरनचे सूर घेऊन जातात परत मागे
चालत्या गाडीला कोणीतरी रिवर्स गियर टाकावा
आणि सुसाट घेऊन जावे तुझ्या गावाला तसाच काही तरी
आणि उलगडावी तुझी प्रत्येक आठवण
वार्याने जशी पुस्तकची पाने आपोआप उलगडत जावी तशीच
बोटाला सुई मारावी आणि झरझर रक्त बाहेर यावे
असेच काही तरी गाण्याने केले होते
खूप दिवस धुळीने झाकाळलेली तुझ्या नावाची पाटी
एक दिवस पावसाने धुवून निघावी
आणि तुझा नाव लख्ख दिसावं असाच काही तरी
परत तीच काळजात धडधड
जिवंत असल्याचा पुरावा
म्हणूनच की काय निर्जीव झालेल्या मनाला
मातीचा दरवळलेला सुगंध ही जाणवू लागलेला

क्रमशः

~ दीप

===============================================

“मला पावसात भिजायला आवडतं रे “

म्हणणारी तू आठवतेस

पावसाने पान, फूल, सृष्टी बहरते

मग आपण का छत्रीखाली लपायचं रे

आणि मग हात पसारून पावसात जाणारी तू आठवतेस

पावसात भिजनारी तू

तुला पाहताना भान  हरवलेला मी

गाडीच्या खिडकीतून नकळत हात बाहेर काढतो

आणि हातावर पडणार्या पावसाच्या थेंबांनी

भानावर येतो

हा पाऊस असाच

दुष्काळ मिटवतो

बाहेरचा आणि माझ्या डोळ्यातला देखील

क्रमशः

~ दीप

=======================================================

” ही सगळी सृष्टी देवाचीच ना रे
मरगळ आलेल्या सृष्टीला
पावसाने स्वच्छ धुऊन तो लख्ख करतो
बोडख्या झालेल्या डोंगरावर
हिरवे पांघरून घालतो
संपत आलेले पाण्याचे साठे परत काठोकाठ भरतो
जमिनीखाली दडलेल्या बीजांना जीवन देतो
चैतन्याचे वारे सर्वत्र पसरवतो
तुझ्या सारख्या बुद्धीजीवाला हे पटणार नाही
पण कल्पना मस्त आहे ना
मानायला काय हरकत आहे “

असा मला पाऊस शिकवणारी
तू आठवतेस

मग ढग भरून यावेत
तसे मन दाटून येते
आणि सुरु होतो
टप टप पाऊस आसवांचा
आणि मी हि त्याला तसाच बरसू देतो

तुला पाऊस आवडायचा ना
म्हणून

– दीप

=========================================

श.. श..श पाऊस ऐक

तू जसं पावसाला ओळखतेस

तसं कोणी ओळखत नसावे बहुधा
पाऊस ऐकता पण येतो
हे ठाऊक नव्हते मला
तू पाऊस ऐकायचा शिकवलस
बघायचा शिकवलस
भिजायचं शिकवलस

तू गेलीस तेंव्हा
पावसावर खूप चिडलो होतो
पावसात जाऊन रडलो होतो
पावसावर बरसलो होतो
नको तो पाऊस
कोंडून घेतलं स्वतःला
पाऊस ऐकला नाही
पाऊस बघितला नाही
टाळता येईल तेवढा पाऊस टाळला
कोंडून स्वतःला
कसाबसा पावसाळा घालवला
आणि नंतर चेहऱ्यावर एक हसू फुटले
विचार केला
साला आपण पळून पळून पळणार कुठे
कारण हा हिवाळा पण तुझाच
आणि उन्हाळा ही :)

क्रमशः
~ दीप

Tags: ,

“मयसभा”

Poems 2 Comments »
“मयसभा” हा सुंदर थ्रेड मराठी कविता प्रेमी ओर्कुट कम्युनिटीवर सुरु आहे.. ते वाचून सुचलेला काही इथे टाकत आहे …
आज कल पिऊनही चढत नाही
पिऊन पिऊन पडलो जरी
तरी अशी एक हि आठवण नाही
जी लाटांसारखी परत परत येऊन काळजाला भिडत नाही


दारूला बेईमान म्हणू आता
की तुझ्या आठवणींना इमानी
शुद्ध राहत नाही कसली तरी
घुमत राहतात मनात तुझीच गाणी

मयखाण्यातला कल्लोळ
घोटागानिक पोटात जाणारे आगीचे लोळ
भान राहत नाही कशाचेच
पीत जातो पीत जातो
दारू मौज नाही राहत मग
जगायची गरज झालीये असा वाटते
कोणी तरी म्हणलेले आठवत राहते
साला, झहर हि झहर को काटता है !

– दीप

“मयसभा 2″

आज खरच एकदा पिउन पाहावि म्हन्तोय
घट्ट आवळून बसलेल्या दुख्खाना
बाजूला करून
त्यांच्यावर थोडसं हसावं म्हणतोय

ऐकलं होत की
ढोस ढोस ढोसली की सगळं काही विसरतं
डोळ्यासमोरच सत्य चित्र काही काळ धुसरत
नको ते गळून जातं
आणि मनाला पाहिजे तेच समोर पसरत

खरा सांगतो आज
दारुडा झालो याचा काडी मात्र गम नाही
फक्त एक गोष्ट सलतेय की एवढी ढोसली तरी साला
तिच्या एका आठवणीच्या नशेइतका इतका पण दम नाही

– दीप
दिनांक २१-०९-२०१०

Tags: , ,

कविता न जमते मला ..!!

Poems 2 Comments »

आज कल काही
सुचते मला
लिहले काही तर ते
रुचते मला


दर्द भरे लिहावे
तर माला तसे काही बोचते
हसवावे म्हणालो तर
ते हसू तुमच्या ओठी पोहचते


जाता करुण रस लिहाया
दारूण पराभव होतो
रौद्र कळते मला
लिहले तर आर्जव होतो


शृंगार लिहाया जाता
ते ही भंगार होते
बिभत्स मी टाळतो
लिहितो ते बिभत्सात जाते


व्याकरणाचा मजला
कसला गंध कळतो
मग सगळे सोडू मी
मुक्तछंदाकडे वळतो


कविता जमते मला
शब्द मी सांडतो
जे काही जमते
ते फक्त आपल्या लोकात मांडतो

– दीप
दिांक १९/११/२००९
Tags: , ,

रडा-रड !!

Poems 3 Comments »

मी उठायचो
ती बसायची
मी हसायचो
ती रुसायची

मी इंग्लिश ऐकायचो
ती मराठी गाणी ऐकायची
मी action पाहायचो
ती DDLJ मध्ये रमायची

मी perfume दिला तर
ती गजरा आन म्हणायची
गजरा हातात दिला तर
केसात माळ म्हणायची

माळता येत नाही म्हणालो की
माझ्यावर चिडायची
वैताग आहे नुसता म्हणालो कि
रड रड रडायची

रात्री मधेच उठून
ती चारोळीचा sms पाठवायची
आणि नेमका त्याच वेळेस
मला एकही ओळ नाही आठवायची

मी blank sms पाठवला कि
ती माझ्यावर जाम चिडायची
आणि मग दुसर्या दिवशी फोन न उचलून
मला दिवसभर पिडायची

त्या दिवशी मग मी
एकटा होऊन राहायचो
आली असेल तिची चारोळी
म्हणून सारखा फोन पाहायचो

दुसर्या दिवशी पहाटेच तिचा फोन
असे काही तरी घडायचे
चुकले रे माझे सख्या
असे म्हणून तिनेच परत रडायचे

अश्या रडा-रडीला
कारणांची कमी नसते
कोणत्या गोष्टीवरून होईल भांडण
याची कधी हमी नसते

— दीप

Tags: ,

मन माझे माकड !!

Poems 4 Comments »

मन माझे
माकड
भित्र्यांसमोर शूर
शुरांसमोर भेकड

मन माझे माकड
नाही टिकत एका जागी
असलो जरी हावरा
दाखवतो स्वतःला वैरागी

टोपी चढवतो जरीची
आणि हातात घेतो काठी
आहे मी मस्त कलंदर
फक्त हे दाखवण्यासाठी

सजवले स्वतःला कितीही
घेतले जरी राजकुमाराचे सोंग
सत्याच्या आरशासमोर
करता येईना ढोंग

भासवतो जसा बाहेरून
तसा आतून मी नाही
याचे शल्य काही केल्या
मनातून जात नाही

जगा बरोबर करितो
स्वतःची ही फसवणूक
सुख नाही मनाला
फक्त वरवरची हसवणूक

– दीप
०२/०२/२०१०

Tags: , ,

कधी तरी वाटत..

Poems No Comments »

जगण्यासाठी पैसे कमवता कमवता,
आता पैसे कमावण्यासाठीच जगायला लागलोय !
सुखांसाठी असतात पैसे विसरून,
पैश्यासाठी सुखं विकायला लागलोय…..!!

– दीप

Tags:

अडीच पानाचे पत्र ..!!

Poems 5 Comments »

तुझं ते पत्र
जपलेलं
पाकिटाच्या आतल्या कप्यात
अलगद लपलेलं

आज तेच काढून पुन्हा एकदा पाहत होतो
अक्षर जरासी पुसट झाली होती
मनात ठळक कोरली असली तरी

आज ती पुसट झालेली अक्षर
गिरवत आहे
प्रत्येक अक्षर किती ग सुबक , नक्षीकामासारखे
देव स्वताच्या कलाकृतीला काय कमी पडू देणार होता

माझ्या ३ पानाच्या पत्राचं ते पत्रोत्तर
आणि ते लिहिताना माझी झालेली तारांबळ
प्रिय, प्राणप्रिय की श्वास झालेली अशी तू
काय लिहणार होतो मी पहिली ओळ
थोडं लिहले कि पान फाडायाचो

कसा लिहिणार होतो १ पानात
मनातलं सगळं काही
१२ पानाचे झालेलं ते पत्र
शेवटी काटून छाटून अडीच पानाचं केल
तरी धाकधूक होतीच मनात
काही राहिला तर नाही
कळेल का मला काय म्हणायचे आहे ते
काळजातल्या भावनांची xerox काढता आली असती तर किती बरे झाले असते

तुझ्या हातात पत्र देताना थरथरलेला हात
आजही तसाच थरथरत आहे
तुझी अक्षरे गिरवताना

तू पत्रोत्तर लिहावस
बाकी मला काहीच नको
असेच काही तरी मागितले होते मी देवाकडे

तुझ ते पत्रोत्तर
२ ओळींचं
किती सुटसुटीत
तशी तू नव्हतीच कधी गुंतागुंतीची
त्या दोन ओळी
माझ्या पत्राच्या उरलेल्या अर्ध्या पानात तू लिहलेल्या

दीप,
मला विसरून जा

पत्रोत्तर हवं, बाकी काही नको
ऐकला होता देवाने माझ
अर्धे पान कमी पडले अजून मला वाटते
माझ्या तीन पानात तीच ती आहे
हे अर्धे पान रिकामे पाहून
तिला पटले नसेल बहुधा

तरी ती अक्षरे गिरवत आहे
ते पत्र वाचत आहे सारखे
एकंच विचार येत आहे मनात
तू पूर्णविराम द्यायचे विसरलीस की….
तुला तो द्यायचा नव्हता

– दीप
दिनांक २२/१२/२००९

Tags: , ,

मी साचलेलं पाण्याचं डबकं, ती झुळझुळ पाणी …!

Poems 11 Comments »

काल  मरून  मी स्वर्गात गेलो
इंद्र  नाराज  होता, रंभा  तर फारच  चिडलेली
एकंदरीत  चित्र चिंताग्रस्त
माझ्या कर्मकांडाची फ़ाईल स्वर्गात  हि  रखडलेली

इंद्र  म्हणाला प्रेम करायचा  प्रेम करायचा
म्हणून तू तिच्यावर किती रे  प्रेम करायचा
तुला प्रेम वाटता  वाटता
माझ्या प्रेमाचा  स्टोक मलाच  कमी पडायचा

ती तुझ्याकडे ढुंकून हि पाहत  नसली तरी
तू तिच्यासाठी  रात्रं-दिवस झुरायचास
तिने  पायाने  लवंडली  तरी
प्रेमाची  घागर  तू परत काठोकाठ  भरायचास

तिने  तुझ्याकडे  पाहिलं नसलं तरी
हि रंभा तुझ्या प्रेमाच  दररोज  live telecast पहायची
दयेलाही दया येईल असे तुझे प्रेम पाहून
हि रंभा ढसा ढसा रडायची

सौंदर्य नको अमरत्व नको
मी तुझ्या सारखा  प्रेम करेल असा वरदान मागायची
शिका  जरा  त्याच्याकडून
असा वरून  मलाच  गाल फुगवून सांगायची

येवढ माझा नाव घेतला असतास तर
मी हि तुला पावलो असतो
तुझ्या प्रत्येक संकटात मदतीला
स्वताहून धावलो असतो

येऊ दे तिला वर एकदा
सरळ तिला नरकातच  पाठवतो
बघतोच मग तिला
तू कसा नाही आठवतो

तसा म्हणताच  बोललो
म्हणालो ती नरकात जाणार  असेल
तर मलाही तिथेच पाठवशील
नरक हि मला तिथे स्वर्गाहून सुंदर भासेल

का म्हणून तिने
माझ्याकडे यायचं
तहानलेल्याने पाण्याकडे
का पाण्याने तहानालेल्याकडे जायचं ?

मी साधारण मनुष्य, ती रुपाची राणी
मी साचलेलं पाण्याचं डबकं, ती झुळझुळ पाणी
मी खोबरेल तेल, ती अत्तरदाणी
मी हिमेश चा ऊऊऊऊ, ती लताची गाणी
मी खुरटे केस, ती लांब सडक वेणी
मी आरे च दुध, ती शुध्द लोणी

असा बोलताच इंद्राने चक्क हात जोडले
सकाळच्या पहिल्या गाडीने परत पृथ्वीतलावर धाडले
म्हणाला माझ्या संसाराला आग लावायचा तुझं काही तरी कपट आहे
सांगून सुधारणार नाही असा तू कुत्र्याचा शेपूट आहे

तू साधारण असलास तरी
तरी तुझं प्रेम असाधारण आहे
तिन्ही जगावर मात करेल
असा तुझ्याकडे कारण आहे


दीप २१/०८/२००९

Tags: , ,

जीवनात ये ग राणी………..!

Poems 7 Comments »

ना मन तळ्यात रमत
न रमत मळ्यात
जीव माझा सखे अडकला
तुझ्या काळ्याभोर डोळ्यात

कधी मुकाट वाहत्या नदीत
कधी उनाड ओढ्यात
दिससी राणी तू मला
आकाशाच्या ग निळ्यात

मळयामंधी माझ्या
बहरली शेकडोनी फुले
वारा खोड काढीता ग त्यांची
मन माझे फुलासंगे डोले

मळयामंधी प्रत्येक फुलात राणी
चेहरा तुझा ग दिसतो
भान मग राहत कोणाला
आणि पाय चिखलात फसतो

गाईलाही मी आता
कशी आहे विचारितो
हातून चाबूक गळाला
बैलांना मी गोंजारीतो

काल बाजारात तुला परत पाहिली
भाळी शोभे चंद्रकोरी टिकली
काल कपाळावरून सटकली
निघाली तिथून सरळ काळजाला चिकटली

तुझ्यामुळे प्रिये आता
प्रत्येक ऋतू ग हिरवा
तूच नवसाने झालेला पाऊस
तूच शेतातला गारवा

जवळ ये ग तू आता
नको राहू दूर दूर
जवळ नसलीस तेंव्हा
उरी आठवणींचे काहूर

शेतात पिकवेल हिरे मोती
येवढा मनगटी माझ्या जोर
जीवनात ये ग राणी
कर जगणं हे थोर ..!

–दीप १५/०७/२००९

Tags: ,
Designed by NattyWP Wordpress Themes.
Images by desEXign.